مقدمه و هدف: عفونت ناشی از جراحی، یکی از انواع عفونت های بیمارستانی و از عوارض هر عمل جراحی است. از روش های موثر برای پیشگیری از این عفونتها اسکراب دست قبل از جراحی است. جهت اسکراب دست از مواد ضدعفونی کننده مختلف استفاده می شود لذا پژوهشی به منظور مقایسه نحوی اسکراب دست قبل از عمل جراحی با روش اسکراب صحیح در بیمارستانهای آموزشی شهر همدان انجام گردید.روش کار: در این بررسی توصیفی، جامعه و نمونه پژوهش تمام پرسنل جراحی و جراحان اتاق عمل بیمارستان های آموزشی منتخب دانشگاه علوم پزشکی همدان بودند. ابزار جمع آوری اطلاعات شامل 4 چک لیست در مورد نحوه اسکراب با محلول های الکلی و غیرالکلی، وسایل اسکراب با محلول های الکلی و بدون الکل بود. جهت گردآوری اطلاعات هر یک از نمونه ها، 3 مرتبه حین اسکراب دست، تحت مشاهده قرار گرفتند.نتایج: میانگین اسکراب با محلول های با پایه الکل 11.5 (%67.6 امتیاز کامل) بود که تفاوت معنی داری با بیمارستان های تحت بررسی و نوع عمل جراحی وجود داشت. میانگین امتیاز اسکراب با محلول های بدون الکل 11.1 (%69.4 امتیاز کامل) بود و ارتباط معنی داری با نوع عمل جراحی مشاهده شد.نتیجه نهایی: جهت اجرای اسکراب صحیح دست، لازم است: ابتدا کمیته کنترل عفونت یا دفتر پرستاری بیمارستان ها پروتوکل مشخصی را جهت اجرا، مطابق با آخرین تغییرات علمی تعیین نمایند. آموزش و امکانات لازم برای اجرا مطابق با دستورالعمل اسکراب فراهم شود و بطور مستمر نظارت بر اجرای این پروسیجر صورت گیرد.

مقدمه و هدف: عامل اصلی بیماری های پریودنتال، پلاک باکتریال است و کنترل مکانیکی پلاک، بهترین راه جلوگیری از بیماری های پریودنتال معرفی شده است. مسواک زدن، شایع ترین روش کنترل مکانیکی پلاک محسوب می شود که تا کنون شناخته شده است. هدف از این مطالعه، مقایسه سه روش مسواک زدن به طریق رول (Roll)، مدیفاید بس (Modified Bass) و اسکراب (Scrub) در کنترل پلاک باکتریال و نیز بررسی نقش جنس در کنترل پلاک باکتریال، نقش روش مسواک زدن بر روی تحلیل لثه، و نیز مقبولیت این روش ها نزد افراد است.مقدمه و هدف: عامل اصلی بیماری های پریودنتال، پلاک باکتریال است و کنترل مکانیکی پلاک، بهترین راه جلوگیری از بیماری های پریودنتال معرفی شده است. مسواک زدن، شایع ترین روش کنترل مکانیکی پلاک محسوب می شود که تا کنون شناخته شده است. هدف از این مطالعه، مقایسه سه روش مسواک زدن به طریق رول (Roll)، مدیفاید بس (Modified Bass) و اسکراب (Scrub) در کنترل پلاک باکتریال و نیز بررسی نقش جنس در کنترل پلاک باکتریال، نقش روش مسواک زدن بر روی تحلیل لثه، و نیز مقبولیت این روش ها نزد افراد است.مواد و روش: برای انجام این مطالعه، تعداد 24 نفر از دانشجویان دندان پزشکی تبریز که مقطع علوم پایه را پشت سرگذاشته بودند به طور داوطلب انتخاب و پس از این که پلاک ایندکس آن ها به کم تر از 20 درصد رسید. به صورت تصادفی به سه گروه تقسیم شدند. این افراد برای یک دوره سه ماه تحت مراقبت قرار گرفتند و در هر جلسه ملاقات، ایندکس پلاک (plaque index)، ایندکس لثه (gingival index) و نیز ایندکس بهداشت دهان (oral-hygiene index) از آن ها اخذ و ثبت گردید. علاوه بر این، موقعیت مارجین لثه بررسی و تغیرات احتمالی آن ثبت گردید. همچنین مقبولیت هر روش از گروه مربوط مورد پرسش قرار گرفت. اطلاعات در فرم های مخصوصی که برای این مطالعه تهیه شده بود وارد و در روزهای صفر، 7، 14، 21، 28 و برای بررسی تحلیل لثه در انتهای ماه سوم با استفاده از نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.نتایج: نتایج نشان دهنده کارایی هر سه روش در کنترل پلاک باکتریال بود. هر چند دو روش رول و مدیفاید بس اندکی نسبت به روش اسکراب موثرتر بودند، ولی اختلاف بین دو گروه ها معنادار نبود. در 25 درصد افرادی که با روش اسکراب مسواک زدند، تحلیل مختصر لثه در باکال ناحیه خلفی ماگزیلا مشاهده شد که از نظر آماری معنادار نبود. 25 درصد افرادی که با روش اسکراب مسواک زدند، این روش را ناکارامد، خشن و موجب آسیب لثه تشخیص دادند. در روش مدیفاید بس نیز 12.5 درصد این روش را مشکل توصیف کردند. تمام افرادی که از روش رول استفاده کردند از این روش رضایت کامل داشتند.بحث: با توجه به عدم اختلاف معنادار بین سه روش مورد مطالعه، به نظر می رسد مساله مهم در پلاک کنترل، انگیزه بیمار و نحوه اجرای هر کدام از روش های آموزش داده شده است.

سابقه و هدف: عفونت محل جراحی از عوارض شایع اعمال جراحی است. عفونت های زخم در اثر میکروب های آلوده کننده ای پدید می آیند که این میکروب ها ممکن است از جراح، دستیاران و... کسب شده باشند. اسکراب جراحی می تواند میزان آلودگی میکروبی را در دست ها به نحو چشم گیری کاهش دهد. این کاهش میزان آلودگی میکروبی، احتمال عفونت عمل جراحی را کاهش می دهد. یکی از فاکتورهای مهم در اثر بخشی اسکراب نوع ماده ضدعفونی کننده مورد استفاده در اسکراب است. محلول های ضدعفونی کننده ای که جهت اسکراب به کار می روند هر کدام دارای مزایا و معایبی هستند. به نظر می رسد ترکیب مواد ضدعفونی کننده اثر بیشتری نسبت به هر یک از آن ها به تنهایی داشته باشند. مطالعه حاضر به منظور بررسی اثر ترکیب بتادین و الکل در اسکراب جراحی انجام شده است.مواد و روش ها: پس از کسب مجوز از کمیته اخلاق دانشگاه، 40 نفر از کارکنان شاغل در اتاق عمل اعم از کاردان اتاق عمل، پرستار، جراح، رزیدنت و دانشجوی اتاق عمل که شرایط شرکت در پژوهش را داشتند، انتخاب شدند. این افراد با محلول بتادین و ترکیب بتادین و الکل در سه زمان 1، 3 و 5 دقیقه اسکراب می کردند. در هر بار به صورت تصادفی یکی از شش روش فوق انتخاب می شد. در اولین اسکراب روزانه افراد، در مرحله قبل از اسکراب، بلافاصله بعد از اسکراب و 30 دقیقه پس از اسکراب از انگشتان دست غالب  (dominant)آن ها نمونه گیری به عمل می آمد. محیط های کشت با کد به آزمایشگاه منتقل و پس از 48-24 ساعت نگهداری در انکوباتور 37 درجه مورد مطالعه از نظر تعداد کلونی های میکروبی و نوع آن ها قرار می گرفتند.یافته ها: نتایج این تحقیق نشان داد که بیش ترین باکتری های رشد یافته شامل استافیلوکوک ساپروفیتیکوس، استافیلوکوک اپیدرمیس، گونه های میکروکوکوس و گونه های باسیلوس هستند. اسکراب با هریک از محلول های بتادین یا ترکیب بتادین و الکل و با هر یک از زمان های تعیین شده (یک، سه و پنج دقیقه) توانست کلونی های میکروبی دست ها را به طور معنی داری کاهش دهد به طوری که این کاهش کلونی ها تا 30 دقیقه پس از اسکراب نیز باقی می ماند.نتیجه گیری: با توجه به این که اثر بخشی بتادین و ترکیب بتادین و الکل تفاوت معنی داری نداشت و از طرفی مصرف الکل همراه با بتادین ممکن است در ایجاد خشکی پوست و تحریکات بعدی آن اثر گذار باشد، توصیه می شود از محلول بتادین به تنهایی استفاده شود.

گرایش فزاینده به استفاده از روش های ترکیبی در رساله های دکتری، نگرانی درباره استفاده مناسب از این روش ها در تحقیقات علوم اجتماعی و رفتاری را مطرح ساخته است. این پژوهش توصیفی با هدف بررسی رویکرد، طرح و روش های پژوهش به کار رفته در رساله های دکتری مدیریت آموزشی و آموزش عالی در دهه اخیر (1390-1400) انجام شده است. در راستای پاسخگویی به سؤالات پژوهش، چکیده و فصل سوم 85 رساله دکتری پایان یافته در بازه زمانی فوق بررسی شد. یافته های پژوهش نشان می دهد نزدیک به سه چهارم (در مجموع 73 درصد) پژوهش ها با هدف ارائه الگو و مدل و 63 درصد آن ها بر مبنای رویکرد ترکیبی اکتشافی متوالی انجام شده اند. همچنین در 60 درصد موارد از طرح نظریه زمینه ای در مرحله کیفی و همبستگی چند متغیری در مرحله کمی پژوهش استفاده شده است. نتایج پژوهش ضمن ارائه دلالت های برای تدریس روش های پژوهش کمی، کیفی و ترکیبی در دوره دکتری، لزوم نوآوری در طرح های پژوهش مورد استفاده در رساله های دکتریِ رشته های علوم رفتاری را خاطر نشان می سازد.

سابقه و هدف: اسکراب جراحی دست ها به روش صحیح یکی از موثرترین شیوه های پیشگیری از انتقال عفونت است. باتوجه به اینکه زمان های مختلقی برای اسکراب جراحی دست ذکر گردیده است این پژوهش به منظور مقایسه اثر سه روش زمانی اسکراب جراحی توسط بتادین 7.5 درصد بر کاهش آلودگی میکروبی دست های گروه جراحی در اتاق عمل مراکز آموزشی و درمانی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه در سال 1378 انجام شده است.مواد و روش ها: پژوهش حاضر یک پژوهش تجربی است که روی20 نفر از اعضای گروه جراحی که در دو مرحله به صورت خوشه ای از بین افراد شاغل در بخش های اتاق عمل انتخاب شده بودند، انجام شد. پس از انتخاب نمونه های واجد شرایط در مورد تقسیم بندی زمان های اسکراب به هر یک از اعضا توضیح داده شد. سپس بلافاصله قبل از شرکت در اولین عمل جراحی، از دست ها نمونه باکتریایی برداشته شد و بعد از اسکراب دو، چهار و شش دقیقه ای که به فواصل حداقل 18 ساعت در روزهای مختلف صورت می گرفت، نمونه دیگری از دست ها برداشته شد و نمونه ها فوراً به آزمایشگاه منتقل شد. سپس کلنی های باکتریایی و نوع میکروارگانیسم ها شمارش و مشخص می گردیدند. یا فته های پژوهش با استفاده از آمارتوصیفی و آزمون کروسکال والیس و آزمون رتبه ای ویلکاکسون مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفتند.یافته ها: نتایج توسط آزمون کروسکال والیس بین سه روش زمانی نشان داد که اختلاف معنادار آماری بین آن ها وجود ندارد، ولی باتوجه به بررسی باسیل های گرم منفی مشخص گردید که اسکراب جراحی دو دقیقه ای قادر به نابودسازی کامل باسیل های مذکور که در بروز عفونت های بیمارستانی از طریق دست ها شایع می باشند، نبوده است. این در حالی است که اختلاف میانه تعداد کلنی ها در قبل و بعد در هر سه روش معنادار بوده است (P<0.005) از طرفی اسکراب 6 دقیقه ای نسبت به 4 دقیقه ای یک زمان طولانی تری به نظر می آید.بحث: این مطالعه نشان داد که اسکراب 4 دقیقه ای می تواند مناسب ترین اسکراب برای کاهش آلودگی دست ها و در نتیجه کاهش عفونت های بیمارستانی در بخش اتاق عمل باشد. مطالعات تکمیلی برای دستیابی به یک روش مناسب و ماده موثر مورد استفاده برای اسکراب جراحی توصیه می شود.

زمینه و اهداف: آلودگی دست نقش مهمی در ایجاد عفونت های بیمارستانی دارد. اسکراب جراحی نیز یکی از عوامل مهم کنترل عفونت های بیمارستانی است. هدف از انجام این مطالعه مقایسه دو نوع اسکراب با بتادین (روتین) و مالش جراحی بر میزان کاهش بار میکروبی دست های تیم جراحی بود.روش بررسی: این مطالعه با طراحی کارآزمایی بالینی در طی سال 1378 انجام شد. نمونه ها از بین اعضا تیم جراحی در 4 مرکز آموزشی درمانی با روش نمونه گیری سهمیه ای به صورت تصادفی انتخاب شدند. افراد مورد نظر به دو گروه روش روتین و روش مالش جراحی (hand rub) تقسیم شدند. ابتدا از نوک انگشتان و شست (در محیط بلاد آگار) و نیز نمونه دست (از طریق قرار دادن در محیط کشت مایع) نمونه برداری شد. سپس گروه روتین اسکراب دست را طبق معمول انجام داد، و گروه مالش جراحی طبق آموزش پژوهشکر (مالش دست ها به مدت 3 دقیقه با اتانول %70) انجام داد. در انتها از دست های هر دو گروه نمونه برداری شد. با بررسـی نتـایج تاثیر روش هـای مـذکور بر مـیکروارگانیسم های دسـت مورد مـقایسه قرار گرفت. داده ها با آزمـون های آماری chi-square، t زوج،MC Nemar  و پیرسون تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: آزمون های آماری بین میزان کلنی های نوک انگشتان در قبل و بعد از هر دو روش تفاوت معنی دار (P=0.00) را نشان داد. مطالعه نشان داد مقایسه میزان بار میکروبی بعد از شستشو در هر دو روش اختلاف معنی داری با یکدیگر ندارد (P=0.53). هر دو روش می توانند در کاهش بار میکروبی دست ها موثر باشند .نتیجه گیری: بین شمارش میکروبی دست ها بعد از دو روش تفاوت معنی داری وجود ندارد. با توجه به شلوغی و تعداد زیاد اعمال جراحی در هر شیفت کاری و کمبود پرسنل در بیمارستان ها جایگزین کردن مالش جراحی به جای اسکراب روتین و سنتی در بخش ها می تواند روش بسیار مناسبی باشد.

مقدمه: بر اساس لزوم استفاده از روش های جدید کنترل بیماریهای واگیر و کاهش عفونتهای بیمارستانی، امروزه در کشورهای پیشرفته، اسکراب جراحی تیم استریل اتاق عمل در مدت کوتاه با مواد موثر، جایگزین سایر روشهای سنتی گردیده است. در حالیکه، در بیشتر اتاق عملهای کشور ما هنوز از روش سنتی و معمول اسکراب دست (با بتادین و مدت بیش از 3 دقیقه) استفاده می شود. هدف از این کارآزمایی بالینی، بررسی تاثیر بتادین و دکوسپت بر میکروارگانیسم های پوست بود.مواد و روش ها: این مطالعه در اردیبهشت ماه سال 1385 بر روی 20 نفر پرستار اتاق عمل بیمارستان تامین اجتماعی شهر خرم آباد انجام شد. افراد به روش نمونه گیری مبتنی بر هدف با توجه به وجود معیارهای موردنظر انتخاب شدند. ابتدا هم افراد دستها را با صابون غیر آنتی باکتریال شسته و خشک کردند. جهت تعیین معیار پایه از دست آنها نمونه گیری در محیط TSB انجام گرفت. سپس، در دو مرحله (بعد از اسکراب با بتادین و یک هفته بعد، با دکوسپت)، جهت تعیین تاثیر فوری و دوام تاثیر دو ماده، بلافاصله بعد از اسکراب دستها با بتادین و دکوسپت و همچنین دو ساعت بعد از پوشیدن و خروج دستکش، از نوک انگشتان افراد، نمونه گیری به عمل آمده و کلنی های رشد یافته در نمونه های کشت شده شمارش شدند. آنالیز اطلاعات با نرم افزار آماری SPSS نسخه 12 انجام گرفت. با توجه به توزیع نرمال متغیرهای نمونه های تحت بررسی، از آزمون T دوتایی برای مقایسه تفاوت میانگین تعداد کلنی های رشد یافته در هر مرحله استفاده شد.یافته ها: مقایسه فراوانی کاهش کلنی باکتریها بلافاصله بعد از اسکراب با بتادین و دکوسپت تفاوت داشت. مقایسه تفاوت میانگین کاهش کلنی باکتریهای پوست بلافاصله پس از اسکراب با بتادین و دکوسپت اختلاف آماری معنی داری داشت (p=0.011). همچنین، مقایسه میانگین افزایش کلنی باکتری ها از زمان اسکراب تا دو ساعت بعد از پوشیدن دستکش در دو مرحله متفاوت بود (p=0.023). رشد کلنی باکتری ها بعد از اسکراب (از بلافاصله تا دو ساعت بعد) با بتادین، نشاندهنده افزایش 1.7 بود. در حالیکه، این افزایش رشد کلنی باکتری ها در مرحله اسکراب با دکوسپت 1.15 بود که در دو مرحله تفاوت معنی داری مشاهده شد (p=0.001).بحث و نتیجه گیری: به طور کلی، مقایسه نتایج حاصله از کشت نمونه های دست افراد تحت بررسی در دو مرحله (اسکراب با بتادین و دکوسپت) چه در رابطه با تاثیر فوری و چه دوام تاثیر آنها موید این بود که ماده الکلی دکوسپت بطور مشخصی تاثیر بیشتر بر کاهش میکروارگانیسمها دارد. ما پیشنهاد می کنیم که جهت اسکراب جراحی به جای سایر مواد، بیشتر از مواد الکلی استفاده شود.

هدف از این مقاله تحلیل درآمدهای نفتی و مالیاتی در اقتصاد ایران است. بدین منظور، با استفاده از رویکرد تعادل عمومی پویای تصادفی، یک الگو برای اقتصاد صادرکننده نفت شبیه سازی گردید. در بخش منابع درآمدی دولت، سعی شد تا با وارد کردن درآمدهای نفتی و مالیاتی در مدل، وجود راهکارهای لازم جهت برطرف کردن خلاء های موجود در ساختار نظام مالیاتی مورد بررسی قرار گیرد. تخمین پارامترهای مدل بر اساس روش بیزین و با استفاده از نرم افزار داینر (Dynare) تحت نرم افزار متلب (MATLAB) بر اساس روش مونت کارلو با زنجیره مارکوف در قالب الگوریتم متروپلیس-هستینگز و با استفاده از داده های تعدیل فصلی دوره زمانی 96-1368 انجام گرفت. به منظور تحلیل شوک، دو سناریو طراحی شد. در سناریو اول، فرض شد که دولت درآمد نفتی دارد و تمامی درآمدهای نفتی توسط دولت خرج می شود و دولت اتکایی به درآمد مالیاتی ندارد. در سناریو دوم، فرض می شود که 40 درصد از درآمدهای نفتی دولت به صندوق توسعه تزریق شده و درصدی از آن به عنوان تسهیلات به بخش های تولیدی تخصیص پیدا کرده و دولت با اتکا بیشتر به انواع درآمدهای مالیاتی هزینه های خود را تأمین می کند. نتایج بیانگر این می باشد که شوک مالیاتی و نفتی، یعنی کاهش وابستگی به نفت و اتکا به درآمدهای مالیاتی در کوتاه مدت تأثیر منفی بر متغیرهای کلان اقتصادی دارد اما در بلند مدت، با افزایش درآمدهای مالیاتی میزان تولید و به تبع آن، سرمایه گذاری، مصرف، اشتغال در اقتصاد افزایش یافته است.

زمینه و هدف: یکی از راه های پیشگیری از عفونت ناشی از عمل جراحی، اسکراب دست با محلول بتادین سبز قبل از عمل جراحی است. مطالعه حاضر جهت تعیین میزان رعایت تکنیک های اسکراب دست با محلول پوویدون آیوداین 10 درصد در اتاق های عمل بیمارستان های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی تبریز در سال 1394 انجام شد.روش بررسی: این مطالعه توصیفی مقطعی بر روی تمام پرسنل شاغل در اتاق عمل صورت گرفت. ابزار جمع آوری اطلاعات شامل پرسشنامه مشخصات دموگرافیکی و چک لیست مربوط به تکنیک های اسکراب دست بود. هر یک از نمونه ها 3 مرتبه در حین انجام اسکراب دست با بتادین سبز، تحت مشاهده و ارزیابی قرار گرفتند. تجزیه و تحلیل داده ها با نرم افزارSPSS نسخه 19 و آمار توصیفی (میانگین، انحراف معیار، فراوانی و ...) انجام شد.یافته ها: 62 درصد از افراد مورد مطالعه زن بودند. مردان با 62.52 درصد عملکرد بهتری نسبت به زنان در خصوص رعایت تکنیک های اسکراب دست داشتند. کارکنان بین 20 تا 29 سال با 66.67 درصد بیشترین فراوانی عملکرد خوب را داشتند. در بین مشاغل، کاردان ها و کارشناس های اتاق عمل به ترتیب با 72.22 درصد و 60 درصد بیشترین عملکرد خوب را از خود نشان دادند. همچنین افراد با سابقه کار بالای 20 سال با 60 درصد، بیشترین فراوانی عملکرد خوب را داشتند.نتیجه گیری: عملکرد کارکنان قابل رضایت بود، اما همچنان کافی نبوده و پیشنهاد می شود آموزش های دوره ای ضمن خدمت، ایجاد علاقه به کار، استفاده از مواد آنتی سپتیک جدید جهت انجام اسکراب جراحی و نصب بروشورهای شیوه استفاده از مواد جدید در محل اسکراب صورت پذیرد.

زمینه و هدف: یکی از مهم ترین اقدامات بهداشتی جهت کنترل عفونت های بیمارستانی ضدعفونی کردن پوست می باشد. این عمل در مورد ضدعفونی پوست قبل از اعمال جراحی کاملا ضروری است و موجب کاهش محسوسی در عفونت های بیمارستانی می گردد. با توجه به اهمیت موضوع در این مطالعه دو روش پرپ ناحیه جراحی با بتادین و کلرهگزیدین باهم مقایسه شده است.روش بررسی: کار آزمایی بالینی حاضر به صورت سه مرحله ای با طرح مداخله قبل و بعد انجام شد. شرکت کنندگان به روش تداومی آسان انتخاب و به صورت تخصیص تصادفی در دو گروه ضدعفونی قبل از عمل با محلول بتادین 7.5% و محلول الکلی کلرهگزیدین (32 نفر در هر گروه) قرار گرفتند. نمونه گیری کشت و شمارش میکروبی پوست در سه زمان قبل و بعد از پرپ و پایان عمل انجام و از طریق چک لیست ثبت شد. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از آزمون های تی مستقل و واریانس با اندازه های مکرر و کای اسکور تحت نرم افزار آماری SPSS انجام شد.یافته ها: نتایج یافته ها نشان داد که میزان باکتری پس از پرپ با محلول کلرهگزیدین به صفر رسید. در گروه بتادین نیز شمارش میکروبی در سه زمان به طور معنی دار کمتر شده است (P=0.001). بعد از پرپ میانگین تعداد باکتری در گروه کلرهگزیدین به طور معنی داری کمتر از بتادین بود (P=0.001)، اما پس از عمل اختلاف معنی دار نشد (P=0.770).نتیجه گیری: استفاده از ضدعفونی کننده ها قبل از جراحی گرچه ضروری است، ولی انتخاب محلول مناسب در مواردی با چالش روبروست. کاربرد محلول کلرهگزیدین در پرپ قبل از جراحی می تواند با اطمینان بیشتری میزان باکتری ها را کاهش دهد. این مطالعه استفاده از کلرهگزیدین را به جای بتادین قبل از اعمال جراحی توصیه می کند زیرا اثربخشی آن در کاهش تعداد باکتری ها سطح پوست بیشتر است.